Ik ben gisternacht uitgegleden op een natte badkamervloer en in een sukkelige poging om op de been te blijven is mijn grote teen gesneuveld.
De drempel heeft mijn strekpees doorgesneden, zo wisten ze mij op de eerste hulp te vertellen.
Ik kon me de volgende ochtend om 8 uur nuchter melden.
Het begrip nuchter was op dat moment voor tweeërlei interpretaties vatbaar.
En daar lig ik dan de volgende dag in een ziekenhuisbed te wachten met pijn, honger en dorst in mijn lijf.
Er verschijnt een sliertje artsen aan mijn bed.
Een chirurg-in-opleiding en twee co-assistenten.
‘Zo,’ zegt de kop…
lees volledige artikel »