Aanpak polyfarmacie in verzorgingshuizen

Samenvatting

Nelissen-Vrancken M, Eimers M, Casti M, Schouten B. Aanpak polyfarmacie in verzorgingshuizen. Berichten uit de praktijk. Huisarts Wet 2007;50(1):27-31.
Inleiding Enkele jaren geleden introduceerde DGV, Nederlands instituut voor verantwoord medicijngebruik, een nieuwe overlegstructuur om medicatiebewaking in verzorgingshuizen te verbeteren. De aanpak bleek succesvol en is toepasbaar in andere verzorgingshuizen.
Achtergrond Het doel was verbetering en verspreiding van een gezamenlijke aanpak die leidt tot optimale medicatie bij bewoners van verzorgingshuizen. We beperkten de administratieve lasten en ontwikkelden voorlichting en trainingen voor de betrokkenen.
Belangrijkste kwaliteitsmaten Maatgevend waren het aantal medicatiewijzigingen, de wijzigingen per geneesmiddelgroep en veranderingen in geneesmiddelkosten op jaarbasis per bewoner.
Interventie In zeven verzorgingshuizen hebben we projecten rondom polyfarmacie begeleid. We initieerden patiëntgebonden medicatieoverleggen tussen een huisarts, een apotheker en een medewerker van het verzorgingshuis. Zij beoordeelden de medicatie van bewoners met vijf of meer chronische geneesmiddelen. Dit leidde eventueel tot wijziging en evaluatie.
Effecten We zien gemiddeld 2,6 medicatiewijzigingen per bewoner. Meestal werd medicatie gestopt (51%). De geneesmiddelkosten namen daardoor af met gemiddeld 11% (e 190 per jaar per bewoner).
Leerpunten Een periodiek patiëntgebonden medicatieoverleg tussen huisartsen, apothekers en medewerkers van verzorgingshuizen is een goede basis voor verbetering van de kwaliteit van het geneesmiddelgebruik van bewoners in verzorgingshuizen.