Bellse parese

Inleiding Perifere nervusfacialisverlamming is een mutilerende aandoening waarvan de psychische en sociale gevolgen groot kunnen zijn. Indien geen oorzaak voor de verlamming wordt gevonden, spreken we van ‘idiopathische perifere facialisparese’ of ‘Bellse parese’. De gerapporteerde incidentie hiervan varieert van 17 tot 32 per 100.000 persoonsjaren.1 Deze stijgt met de leeftijd, hoewel sommige onderzoeken de hoogste incidentie tussen het twintigste en veertigste jaar laten zien. Ook bij kinderen komt deze aandoening voor. Bij 85% van de patiënten met een Bellse parese begint herstel binnen 3 weken; 70% herstelt volledig. De kans op herstel is afhankelijk van de leeftijd en de ernst van…

lees volledige artikel »