Rond 1950, in een tijd dat het beroep van huisarts geen hoge status had, begon een klein aantal artsen met het verrichten van wetenschappelijk onderzoek op basis van hun praktijkgegevens en gingen zij het belang van een wetenschappelijke vereniging naast de Landelijke Huisartsen Vereniging bepleiten.
Belangrijk in deze ontwikkeling was het boek van Just Buma uit 1950, De huisarts en zijn patiënt, waarin deze de individuele geneeskunst afwees en het sociale vlak als het terrein bij uitstek voor de huisarts aanwees.
Nadat in 1955 in Medisch Contact op het oprichten van een wetenschappelijke vereniging was aangedrongen, ontstond een Initiatiefgroep Huisartsen Studiegenootschap,…
lees volledige artikel »