Krakkemikkig

Laatst hoorde ik van een uit elkaar gescheurd, hoogbejaard stel in een andere stad. De één opgenomen in een verpleeghuis, de ander bleef thuis. Ze vonden het verschrikkelijk na 60 jaar huwelijk. Beiden zijn kort daarna overleden. Dat doen we hier nooit, tenzij het samen geen leven meer is natuurlijk. Het lijkt ons beschaafder als de zorg naar de mensen komt. Stel je voor, de één wordt wel erg krakkemikkig terwijl de ander nog uit de voeten kan met de rollator. De meest krakkemikkige gaat een middag naar de dagopvang, dan twee dagen en ten slotte de hele week. Zo groeit…

lees volledige artikel »