In de jaren ‘90 veranderde het beleid ten aanzien van mensen met een verstandelijke beperking: zo’n 5000 van hen verhuisden uit instellingen naar de ‘wijk’.
Een nieuwe uitdaging voor huisartsen.
Had men tot dan toe vooral ervaring met thuiswonende kinderen met een verstandelijke beperking waarbij het contact via de ouders liep, nu moest de huisarts leren omgaan met min of meer zelfstandig wonende volwassenen, die gestimuleerd werden tot autonomie.
In haar recent verschenen proefschrift bespreekt Magda Wullink de consequenties voor de huisarts, en doet zij aanbevelingen voor betere zorg.
Uit huisartsengegevens van het Limburgse Registratie Net Huisartspraktijken (RNH) gecombineerd met gegevens…
lees volledige artikel »