De saturatiemeter in de huisartsenpraktijk

Ik heb het artikel De saturatiemeter in de huisartsenpraktijk (H&W 2005;48:467-9) met aandacht gelezen, maar ik heb de nodige bedenkingen over de theoretische onderbouwing, de voorbeeldpatiënten en de conclusies. Het artikel besteedt geen aandacht aan de fysiologie van zuurstofbinding aan hemoglobine en de zuurstofspanning, de beperkingen die er zijn bij de feitelijke metingen en de fouten die zich kunnen voordoen tijdens de meting. Ook geven de auteurs een niet altijd goed toepasbare definitie van cyanose. De casuïstiek kenmerkt zich door een oververtegenwoordiging van patiënten met longfibrose. De prevalentie van longfibrose moet volgens schattingen rond de 30 per 100.000 zijn. De gemiddelde huisartsenpraktijk…

lees volledige artikel »