Hebben we nog tijd voor zorg?

Een zoen bij overlijden? Tijdens een visite in de weekenddienst werd ik bij aankomst omhelsd en gezoend door de nabestaanden. Ze bedankten me uitvoerig voor de aandacht en de tijd die ik aan hen en hun moeder had besteed. ‘Dat dit nog kan in deze tijd.’ Maar was mijn zorgverlening wel efficiënt? Kunnen we tijdens de dienst nog rustig zitten bij een patiënt in de allerlaatste levensfase? Vinden we het een probleem als we niet kunnen garanderen om binnen een kwartier hulp te bieden aan bijvoorbeeld een benauwde patiënt? En zo niet, is dat dan de logische consequentie van ons streven…

lees volledige artikel »