Roeland Watjer

Onychomycose van de teennagels is de meest voorkomende nagelaandoening. Hoewel het een onschuldige kwaal is, ervaren veel mensen de aandoening als hinderlijk. Huisartsen zijn vaak terughoudend met orale behandeling vanwege potentiële bijwerkingen en interacties. Een effectieve lokale behandeling zou dan ook welkom zijn, maar de effectiviteit van de voor Nederland beschikbare middelen is onvoldoende onderzocht. In een gerandomiseerde, dubbelblinde trial vergeleken wij daarom de effectiviteit van miconazol- en amorolfine-nagellak met een placebo. Beide middelen bleken echter niet effectiever dan een placebo: ze genezen onychomycose niet en leiden ook niet tot verbetering van de teennagel.

Onychomycose (schimmelnagels) is de meest voorkomende nagelaandoening. Vaak wordt gedacht dat de diagnose gemakkelijk en correct gesteld kan worden op basis van de klinische presentatie. Volgens de NHG-Standaard Dermatomycosen is aanvullend onderzoek alleen nodig bij twijfel of als de behandeling niet aanslaat. Om te kijken hoe goed huisartsen deze diagnose stellen, vergeleken we bij 137 patiënten de klinische diagnoses van huisartsen met de uitslagen van aanvullend onderzoek. Het percentage correcte diagnosen (de positief voorspellende waarde) was 74,5%. Het percentage vals-positieve diagnosen was 25,5%. Deze bevindingen moeten worden meegenomen bij het overwegen van een behandeling.