Wat als je geen man bent?

Maas en Quaegebeur nemen in het boek wisselend een hoofdstuk voor hun rekening, waarbij Maas persoonlijke ervaringen en professionele kennis bespreekt en Quaegebeur verschillende jongere vrouwelijke artsen interviewt over gezondheidsverschillen en hun ervaringen. In het eerste deel richten zij zich met name op de vrouwelijke patiënt in de geneeskunde. In het tweede deel gaan ze vooral in op de positie van vrouwelijke zorgprofessionals, met onderwerpen zoals carrièrekansen, inkomen, maar ook grensoverschrijdend gedrag. Maas beschrijft het gebrek aan wetenschappelijk onderzoek en medische kennis op het gebied van ziektes bij vrouwen. Hierbij put zij uit talloze voorbeelden gedurende haar carrière, waarin ze zich als cardioloog met name op vrouwen richtte. Ze beschrijft hoe ze aanliep tegen de vooroordelen van met name mannelijke collega’s, maar ook hoe de geneeskunde nog steeds gericht is op ziektepresentaties bij mannen. Quaegebeur interviewde meerdere vrouwelijke artsen (in opleiding), waaruit pijnlijk duidelijk wordt dat thema’s zoals seksuele intimidatie, achterstand in carrièrekansen en onbegrip over het gezinsleven nog steeds heel actueel zijn. Daarnaast adresseren de auteurs in 2 hoofdstukken ook de gezondheidskloof die ontstaat door armoede die voor vrouwen soms nog nijpender is dan voor mannen.

Soms vallen de auteurs in herhaling. Voor huisartsen zijn de medisch gerichte hoofdstukken van Maas mogelijk het interessantst. Alle hoofdstukken worden ondersteund door voorbeelden uit de praktijk, wat het boek herkenbaar maakt. Kortom, dit boek bespreekt belangrijke thema’s, aan de orde van de dag in onze spreekkamer en tijdens de medische opleiding, en verdient het daarom om gelezen te worden door zowel mannelijke als vrouwelijke artsen.