Je herkent het wel, dat gevoel. Bij een patroon dat ineens op zijn plaats valt. Als een subtiel symptoom de juiste diagnose dichterbij brengt en de puzzelstukjes in elkaar vallen. Het feest der herkenning. Want zonder tijdig herkennen geen tijdig en juist (be)handelen, toch? En dan de dankbare patiënt, die achteraf zegt: ‘U had het meteen door.’ Zalig! Toch is de werkelijkheid niet altijd zo feestelijk.