Bert Mulder

Een 28-jarige vrouw met prikkelbaredarmsyndroom (PDS) bezoekt voor de derde keer de huisarts vanwege maandenlange buikpijn en diarree, soms afgewisseld met obstipatie. Hoewel er geen alarmsymptomen zijn, vraagt zij om onderzoek naar Dientamoeba fragilis. Ze herkent de klachten die hierover beschreven zijn op de website van het MDL-fonds en heeft twijfels bij de PDS-diagnose. Het laboratorium voert hiervoor echter geen diagnostiek meer uit.

Dientamoeba fragilis blijkt bij volwassenen – net als bij kinderen – waarschijnlijk niet pathogeen. Vanwege het hoge percentage mensen dat drager is en omdat er geen aantoonbaar voordeel is van behandeling, is routinematige diagnostiek niet zinvol. Bij diarree ≥ 14 dagen zonder verre reizen is een PCR op Giardia lamblia aangewezen. Doe verder onderzoek naar andere parasieten alleen bij kinderen, immuungecompromitteerden of na (sub)tropenreizen, en in overleg met een medisch microbioloog.

Een 19-jarige sportieve man komt bij de huisarts met keelpijn, moeheid en lymfadenopathie. Op zijn verzoek verricht de huisarts serologisch onderzoek naar het Epstein-Barr- (EPV) en het cytomegalovirus (CMV). Wat laten de onderzoeken zien?

De serologische uitslagen wijzen niet op een acute Epstein-Barr-virusinfectie (EBV), maar passen het best bij een primaire cytomegalovirusinfectie (CMV). Deze casus laat zien hoe de interpretatie van EBV- en CMV-serologie valkuilen kent en klinische context essentieel is.