Nieuws

Betreden op eigen risico

0 reacties
Gepubliceerd
2 april 2017
Niet al onze patiënten geven gevolg aan een verwijzing naar de specialist. Verbruik van het verplicht eigen risico kan hiervoor een van de redenen zijn. Onderzoek laat zien dat het aantal mensen dat gehoor gaf aan een verwijzing daalde in de jaren waarin het verplicht eigen risico meer dan verdubbelde. Een oorzakelijk verband is echter allerminst zeker.
In dit observationele, longitudinale onderzoek waren de NIVEL-zorgregistraties in de eerste lijn de bron waaruit de onderzoekers putten ter bepaling van het aantal verwijzingen door de huisarts. Het verplicht eigen risico steeg van € 150 in 2008 naar € 350 in 2013. Declaraties door de specialist lieten zien of de verwijzing al dan niet was opgevolgd. In de eerste drie jaren (2008-2010) was het percentage patiënten dat een verwijzing opvolgde ongeveer 80% per jaar. Daarna daalde het percentage opvolgers gestaag naar 73% in 2013. De leeftijdsgroep 25-39 jarigen verzilverde zijn verwijzingen het minst: slechts 69% in 2013. Er was geen verschil tussen mensen die wel of niet in een achterstandswijk woonden: 72% respectievelijk 73% in 2013.
Kijkend naar het verschil in opvolgingspercentage gedurende de jaren bleek de daling in het opvolgen van een verwijzing opvallend genoeg het grootst bij patiënten jonger dan 18 jaar, waarbij het eigen risico niet geldt. Ook bleek de daling in opvolging groter bij patiënten met multimorbiditeit. Opmerkelijk, omdat deze groep vaak al vroeg in het jaar het eigen risico opsoupeert. Hieruit blijkt dan ook direct de belangrijkste beperking van dit databaseonderzoek. Patiënten kon niet worden gevraagd waarom ze wel of niet een verwijzing hadden opgevolgd. De laatste twee bevindingen geven aan dat er zeker geen een-op-eenrelatie is tussen een hoger eigen risico en een daling in de opvolging van verwijzingen.
Victor van der Meer

Literatuur

  • 1.Van Esch TE, et al. Increased cost sharing and changes in noncompliance with specialty referrals in The Netherlands. Health Policy 2017;121:180-8.

Reacties

Er zijn nog geen reacties