Diabeteszorg voor patiënten met een migratieachtergrond

Amsterdamse onderzoekers vergeleken de DM2-zorg in de huisartsenpraktijk tussen patiënten met en patiënten zonder een migratieachtergrond. Zij analyseerden HIS-data uit het DIAMANT-cohort (2015-2019), gekoppeld aan CBS-data van 165.670 patiënten met DM2. Hiervan hadden 26.990 patiënten een migratieachtergrond: iemand die is geboren buiten Nederland. Deze patiënten deelden zij in 5 groepen in op basis van het geboorteland, namelijk Turkije, Marokko, Suriname, Europees land, ander niet-Europees land. De referentiegroep bestond uit in Nederland geboren patiënten met in Nederland geboren ouders. In de analyse corrigeerden de onderzoekers voor leeftijd, geslacht, polyfarmacie, duur van DM2 en inkomen.

Kans op jaarlijkse controle

Patiënten met een migratieachtergrond bleken een gelijke of hogere kans te hebben op een jaarlijkse controle van de systolische bloeddruk, HbA1c, LDL, nierfunctie en voeten (OR’s 1,00-1,36). Europese migranten vormden hierop een uitzondering (OR’s 0,86-0,92), net als voetcontrole bij Turkse migranten (OR 0,88). Alle migranten hadden echter een verlaagde kans om hun HbA1c-streefwaarde te behalen (OR’s 0,61-0,82). Daarnaast hadden zij allen, behalve Europese migranten, minder kans op insulinebehandeling indien de streefwaarde niet werd behaald (OR’s 0,62-0,86).

Dit dynamische cohortonderzoek heeft als beperking dat relevante patiëntkarakteristieken missen, zoals BMI, HbA1c-waarde, wel of geen insulineafhankelijke DM2, comorbiditeit, beheersing van de Nederlandse taal en gemiddelde follow-upduur.

Aandacht voor insulinebehandeling

Het onderzoek suggereert dat patiënten met DM2 met een migratieachtergrond een vergelijkbare of hogere controlefrequentie hebben als patiënten die in Nederland zijn geboren, maar minder vaak de HbA1c-streefwaarde bereiken. Mogelijk speelt hierbij een rol dat zij minder vaak insulinebehandeling lijken te krijgen wanneer dit wel geïndiceerd is. Het lijkt van belang bij patiënten die buiten Nederland zijn geboren extra aandacht te geven aan adequate (insuline)therapie.