Nieuws

Groepsconsult stemt tevredener

0 reacties
Gepubliceerd
5 november 2014
Groepsconsulten waarbij een of enkele hulpverleners tegelijkertijd verschillende patiënten met een chronische aandoening zien, gelden als een manier om onder meer de toegankelijkheid van de zorg te bevorderen, ziektemanagement te verbeteren en kosten te reduceren. Er is echter weinig literatuur over de ervaringen en opvattingen van patiënten met betrekking tot deze groepsconsulten, in vergelijking met individuele zorg. In een Amerikaans dwarsdoor­snedeonderzoek rapporteerden patiënten een grotere algemene tevredenheid dan patiënten die het gezondheidscentrum individueel bezochten.
Hayworth et al. onderzochten 14 eerstelijnspraktijken. Antwoorden op patiënt-tevredenheidsvragenlijsten van 921 patiënten, die gekozen hadden voor groepsconsulten (GC), werden vergeleken met de antwoorden van 921 patiënten, die individuele consulten (IC) hadden gekregen. De 2 groepen werden gematcht op basis van propensity scores. Dat wil zeggen dat de groepen gemiddeld genomen vergelijkbaar zijn ten aanzien van gemeten confounders. In dit onderzoek waren confounders verschillende patiëntkarakteristieken, zoals leeftijd, geslacht, aantal consulten in de 6 voorafgaande maanden, relevante comorbiditeit, BMI en karakteristieken van hun huisarts, te weten: geslacht en aantal jaren dienstverband.
De ‘algemene tevredenheid’ was beter in de GC-groep dan in de IC-groep (OR = 1,26; 95%-BI 1,05 tot 1,52). Tevens rapporteerden GC-patiënten dat de mogelijkheid om een afspraak te krijgen beter was en dat de afspraak bovendien beter afgestemd was op hun behoeften. De patiënten die individuele consulten kregen, rapporteerden daarentegen een grotere mate van tevredenheid over de persoonlijke communicatie met hun arts, inclusief bestede tijd, uitleg over hun ziekte en medicatie, vergeleken met patiënten die groepsconsulten kregen.
Marloes Minnaard

Literatuur

  • 1.Hayworth L, et al. Influence of shared medical appointments on patient satisfaction: a retrospective 3-year study. Ann Fam Med 2014;4:324-330.

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Verder lezen