Nieuws

Langdurig SSRI-gebruik vanuit het perspectief van de patiënt

Gepubliceerd
2 januari 2020
Bij patiënten die zonder duidelijke indicatie langdurig (> 9 maanden) een SSRI gebruiken, is angst voor terugval de belangrijkste reden om met deze medicatie door te gaan. Een andere belangrijke factor vanuit het perspectief van de patiënt is dat de SSRI nodig blijft om het tekort aan serotonine aan te vullen. Dat blijkt uit een onderzoek naar het patiëntenperspectief.
0 reacties

De onderzoekers selecteerden 16 patiënten uit de interventiegroep van een cluster-RCT over langdurig SSRI-gebruik. Geen van deze patiënten had een indicatie voor langdurig gebruik. De onderzoekers namen semigestructureerde interviews af om te achterhalen welke gedachten en gedragingen bijdragen aan het in standhouden van het medicatiegebruik. Uit de interviews kwam naar voren dat angst de belangrijkste reden is om niet te stoppen. Een ander obstakel was de gedachte dat antidepressiva nodig blijven om het tekort aan serotonine aan te vullen. Wat wel helpt is dat de arts bij start van de medicatie vertelt dat de medicatie voor een beperkte periode wordt voorgeschreven en vertrouwen heeft in een succesvolle stoppoging. Patiënten maken vaak een individuele afweging om wel of niet te stoppen. Deze is niet altijd rationeel. De bereidheid om te stoppen is hierin belangrijk; sommige patiënten hebben slechts een lichte aansporing nodig terwijl anderen gewoonweg weigeren.

Wat betekent dit voor de dagelijkse praktijk? Exploreer de bereidheid van patiënten om te stoppen en besteed daarbij vooral aandacht aan bestaande angsten en verwachtingen bij het stoppen van de SSRI. Volg de adviezen over afbouwen uit de NHG-Standaard Depressie en geef daarbij goede voorlichting over (tijdelijke) onthoudingsverschijnselen. Besteed ook aandacht aan het tempo en de doseringsstappen bij een hogere uitgangsdosis of als eerdere stoppogingen zijn mislukt.

Literatuur

  • Eveleigh R, et al. Patients’ attitudes to discontinuing not-indicated long-term antidepressant use: barriers and facilitators. Ther Adv Psychopharmacol 2019;9:2045125319872344.

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Verder lezen