Nieuws

NHG-Standaard Hypertensie 5

Gepubliceerd
10 februari 2004

In onze ingezonden brief naar aanleiding van de herziene NHG-Standaard Hypertensie stelden we een aantal vragen over de aneroïde veermanometer (H&W 2003; 46:639). Een goede diagnostiek is het beginpunt van het medisch handelen. De vroeger zo betrouwbare kwikmanometer is in de Nederlandse huisartsenpraktijk massaal vervangen door de onbetrouwbare aneroïde veermanometer. We vroegen ons af waarom kritische opmerkingen over de veermanometer geen plaats hebben gekregen in deze herziene standaard. Walma en Wiersma geven een aantal argumenten waarom elektronische meters niet of minder geschikt zouden zijn. Alle elektronische meters die door de validatieprotocollen komen, mogen een afgesproken afwijking hebben. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor veermanometers, die door dezelfde protocollen worden getest. Er is echter tot op heden geen veermanometer door deze validatieprotocollen gekomen. De afwijking die artsen van de veermanometer mogen verwachten, zal hierdoor waarschijnlijk groter zijn dan die Walma en Wiersma geven voor de automatische bloeddrukmeters. Een ander nadeel van de automatische bloeddrukmeter is dat hiermee de bloeddruk bij patiënten met een irregulaire pols niet goed gemeten kan worden. Voor een klassieke bloeddrukmeter geldt dat echter ook. Het belangrijkste argument dat Walma en Wiersma noemen om elektronische meters niet te gebruiken, is dat alle epidemiologische gegevens en trialresultaten over de risico's en de behandelresultaten van hoge bloeddruk op auscultatoire metingen zijn gebaseerd (en dus niet op resultaten van elektronische oscillometrische meters). Dat klopt, maar de meeste grote hypertensietrials gebruikten de auscultatoire meetmethode met een betrouwbare kwikmanometer en niet met de onbetrouwbare veermanometers. De Hypertension Optimal Treatment (HOT) heeft trouwens wel gebruikgemaakt van een elektronische oscillometrische meter. De antwoorden die Walma en Wiersma geven op onze vragen zijn allemaal zeer valide, maar op onze belangrijkste vraag geven zij geen antwoord: waarom wordt er alleen een advies gegeven over het gebruik van gevalideerdethuisbloeddrukmeters en niet over het gebruik van gevalideerde meters in de huisartsenpraktijk zelf? Indien in de standaard had gestaan dat ook in de praktijk alleen een gevalideerde bloeddrukmeter gebruikt mag worden, zou de gemiddelde arts in Nederland wel een probleem hebben. S.T. Houweling, N. Kleefstra

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Verder lezen