Praktijk

Zo heb je niets, zo heb je een risico

0 reacties
Gepubliceerd
2 maart 2011

Meedoen met een proefje

De huisarts vroeg of ik wilde meewerken aan een proef en of ik een vragenlijst wilde invullen over mijn gezondheid. Dat was maar een paar minuutjes werk, zei hij, dus daaraan wilde ik best meedoen. Het bleek te gaan om de inschatting van de kans om bepaalde ziekten te krijgen. Samen met de praktijkassistente heb ik de vragenlijst ingevuld en daarna werd ik uitgenodigd op de praktijk. Ze deden bloedonderzoek en nog weer een weekje later moest ik op gesprek bij Mieke, de praktijkondersteuner.

Tevreden roker

Ik ben 54 en in mijn familie komen hart- en vaatziekten voor. Bovendien ben ik te zwaar en rook ik al vanaf mijn 14e. Eigenlijk wist ik dus al wel dat ik kans had om het aan mijn hart te krijgen. Maar Mieke zei dat mijn risico zelfs behoorlijk hoog was en dat ze dan wel kan proberen om mijn bloeddruk en cholesterol met pillen omlaag te krijgen, maar dat het veel effectiever is om te stoppen met roken. Nou heb ik al wel eens eerder geprobeerd te stoppen met roken, een jaar of tien geleden, maar dat wou niet erg lukken. Ik werd er chagrijnig van en bovendien kwam ik heel veel aan. Ik heb toch al aanleg voor overgewicht, maar als ik niet rook gaat het nog veel harder. En te zwaar is ook niet goed, zeggen ze, dus toen heb ik maar gekozen voor het roken. Maar Mieke maakte het me niet gemakkelijk. Niet dat ze vervelend tegen me deed, maar ze vertelde me wel dat ik zo’n 10% kans had om binnen 10 jaar te overlijden aan mijn hart. En ze wilde me graag helpen om te stoppen met roken, zei ze. Ze deed me een boekje aan de hand waarin stond dat als je anders naar een probleem kijkt, het probleem veel kleiner kan worden dan het altijd is geweest.

Lekker is dat!

Eigenlijk had ik gemengde gevoelens over de hele gang van zaken. Ik voelde me best, had geen klachten en geen zorgen en was zielstevreden als ik mijn sigaretje opstak na het eten. Natuurlijk weet je ergens in je achterhoofd ook wel dat je niet goed voor jezelf zorgt. Ik was te zwaar, ik bewoog niet genoeg, en dan ook nog dat roken. Ik merkte heus wel dat ik niet meer zo gemakkelijk de trap opliep als vroeger. Maar toch: wat niet weet wat niet deert. Ik hield wel van mijn lekkere leventje. En dan vraagt de huisarts of je mee wilt doen aan zo’n proef en voor je het weet zit je bij zo’n praktijkondersteuner die je allerlei akelige dingen zit aan te praten. Te dik, te veel roken, hart- en vaatziekten in je familie. Ik dacht: lekker is dat! Je zou je alleen al ziek gaan voelen omdat je dit allemaal weet!

Stoppen met verslaving

Maar ik heb toch naar Mieke geluisterd en heb een paar dagen later dat boekje dat ze me gaf doorgelezen. Daarin stond dat je kunt stoppen met je verslaving op het moment dat je die ene sigaret niet opsteekt de volgende morgen. En zo is het gegaan. Ik ben de dag na het lezen van dat boekje gestopt met mijn verslaving en nu rook ik al drie maanden niet. Ik voel me daar op zich wel goed bij, al heb ik de indruk dat ik wat meer verkouden ben geweest dan anders. En ja, ik ben ook wel wat vaker chagrijnig. Bovendien word ik er niet magerder op. Maar het is ook wel prettig om te denken als je iemand een sigaret ziet opsteken: ach ja, die is nog verslaafd en ik niet meer!

H&W nodigt bij iedere nieuwe standaard een patiënt uit om over zijn ervaringen te vertellen.

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Verder lezen