Nieuws

Implementeren kun je leren

Gepubliceerd
10 juni 2001

Kernboodschap van dit boek is dat het invoeren van gewenste vernieuwingen niet van zelf gaat. In Praktisch nieuw beschrijven de auteurs, ervaren onderzoekers van WOK en ZON, een model voor planmatige effectieve manier van het invoeren van veranderingen. Het model bestaat uit vier stappen. Allereerst dient te worden stilgestaan bij de implementeerbaarheid van de gewenste vernieuwing. Hoe zit het met het draagvlak, wat houdt de vernieuwing precies in, wat levert het de gebruikers op, moet de vernieuwing wellicht worden aangepast aan de situatie waarin de gebruikers werken? In stap twee wordt vervolgens de uitgangssituatie bestudeerd. Doelen en belangen van betrokkenen, belemmerende en bevorderende factoren worden in kaart gebracht. Stap drie beschrijft het ontwerp van een concrete implementatiestrategie. Vaak zal die moeten bestaan uit een combinatie van interventies, gericht op de zorgverleners, maar vaak ook gericht op patiënten en zorgorganisaties. Bij de uitvoering van de verandering moet extra aandacht uitgaan naar het behoud van de verandering, om terugvallen op oude routines te voorkomen. In stap vier worden tenslotte de effecten, het verloop en de kosten van de implementatie geëvalueerd. Meten is een voorwaarde voor effectieve invoering van vernieuwingen. Soms leidt dit tot het aanpassen van de strategie. Praktisch nieuw is allerminst een saai boekje. Een heel scala aan projecten en ervaringen passeert de revue. Meer dan de helft van de tekst bestaat uit dergelijke voorbeelden, vaak uit de huisartsenwereld. Alleen al daarom is het boekje ook voor huisartsen herkenbaar en de moeite waard. Instructief vond ik de beschrijving van de verschillende methoden om gegevens te verzamelen over de praktijkvoering en het overzicht van het hele scala aan mogelijke belemmeringen bij het invoeren van verbeteringen. Voor huisartsen komt dit boekje overigens op een goed moment. Het is immers duidelijk dat de huidige 71 standaarden niet zomaar in alle praktijken ingevoerd worden. Nascholing alleen is onvoldoende in staat om die invoering te bewerkstelligen. Praktisch nieuw beschrijft hoe het (theoretisch) wel moet. Veel van de elementen uit het boekje komen terug in de plannen van NHG-LHV, zoals beschreven in ‘Kwaliteit op Koers’. Voldoende ondersteuning voor de praktijken is bij de realisering van die plannen een conditio-sinequanon. Als dat lukt, kan de implementatie van vernieuwingen in de huisartsgeneeskunde pas goed worden aangepakt. Ik wil het boekje dan ook van harte aanbevelen aan al diegenen die zich bezighouden met kwaliteitsbeleid, bestuur, opleiding of nascholing.

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Verder lezen