65 artikelen over "Voeding"

Minder rood en bewerkt vlees en meer peulvruchten en noten: internationale richtlijnen adviseren een verschuiving van dierlijke naar plantaardige eiwitinname. Deze zogeheten eiwittransitie biedt kansen om de volksgezondheid te verbeteren en het klimaat te beschermen. Toch benut de huisarts de kracht van voeding nog onvoldoende, stellen wij. In dit opiniestuk laten we zien waarom juist de huisarts een sleutelrol kan spelen in betere volksgezondheid en leefbaarheid van onze planeet.

Koolhydraatarme diëten zijn tegenwoordig populair als methode voor gewichtsverlies, maar ze kunnen effecten hebben op het LDL-cholesterol. Bij sommige individuen, met name slanke en fitte personen, kan het volgen van een dergelijk dieet leiden tot een aanzienlijke stijging van de LDL-cholesterolwaarde. Terwijl het dieet op de korte termijn bijdraagt aan gewichtsverlies, blijft de impact van de LDL-cholesterol stijging door dit dieet op het algehele cardiovasculaire risico onduidelijk. Aandacht voor het totale voedingspatroon en risicoprofiel is van belang; bespreek samen met de patiënt op welke leefstijlfactor(en) de grootste winst te behalen is.

Hypertensie komt vaak voor bij ouderen en een zoutbeperkt dieet kan helpen, maar is lastig vol te houden. Literatuuronderzoek wijst uit dat zoutvervanging een goed alternatief kan zijn vanwege het lagere risico op cardiovasculaire events. Gezien de beperkte bloeddrukdalingen, de korte levensverwachting van veel ouderen en de risico’s van hyperkaliëmie, is het belangrijk om per patiënt een zorgvuldige afweging te maken.

Ongeveer de helft van de kankerpatiënten ervaart voedingsproblemen door de ziekte of behandelingen, wat kan leiden tot slechte eetlust, verminderde voedingsinname en gewichtsverlies. Minder bekend is dat deze eetproblemen ook psychosociale gevolgen kunnen hebben, zoals boosheid, teleurstelling en verdriet. Huisartsen lijken zich terdege bewust van voedingsproblemen bij hun patiënten, maar richten zich vooral op fysieke gevolgen. Patiënten kunnen echter grote behoefte hebben aan erkenning van ook deze psychosociale problemen. Bewustwording bij huisartsen van de psychosociale gevolgen van eetproblemen en wat zij daarin voor patiënten en diens naasten kunnen betekenen, is de eerste stap in betere zorg bij deze problematiek.