31 artikelen over "Samen beslissen"

Digitale zorgtoepassingen krijgen een steeds grotere plaats in de huisartsenpraktijk. Hoewel dat kansen biedt, is deze zorgvorm niet voor elke patiënt even toegankelijk of passend. Door samen met de patiënt te beslissen of en hoe digitale zorg wordt ingezet, kan de huisarts persoonsgerichte en inclusieve zorg bieden. Om dit goed te integreren in de praktijk, is het nodig dat de randvoorwaarden realistisch en uitvoerbaar zijn.

Iris Linden promoveerde op onderzoek over samen beslissen rond dementiediagnostiek in de huisartsenpraktijk. Ook ontwikkelde ze een keuzehulp; patiënten kunnen die gebruiken om zich te informeren over hun klachten en te bepalen of ze wel of niet naar de huisarts moeten gaan. Ze bereidt nu een implementatietraject voor, zodat huisartsen deze keuzehulp kunnen toepassen.

Risicocommunicatie is het bespreken van de voor- en nadelen van een medische interventie, en de kansen op die voor- en nadelen. De huisarts wordt steeds meer met deze lastige taak geconfronteerd door een toename in complexiteit van beslissingen en het multidisciplinaire of interprofessionele karakter van besluitvorming. Omdat patiënten moeite hebben voor- en nadelen en de kansinformatie goed te begrijpen en het hen angstig kan maken, kan de zorgverlener deze complexe besluitvorming verbeteren door de risicocommunicatie af te stemmen op de capaciteiten van de patiënt. Deze beschouwing geeft inzicht in hoe je risicocommunicatie effectief gebruikt.

Samen beslissen is een van de sleutels tot verrijkende, verrassende en belonende zorg. Het betrekken van patiënten bij het medisch beleid leidt tot een dieper begrip van hun behoeften en tot een verhoogde tevredenheid in de spreekkamer. In dit artikel duiken we in de essentiële rol van eigenschappen die artsen in meer of mindere mate bezitten, zoals nieuwsgierigheid, bescheidenheid en flexibiliteit, en waarom het bewust benutten ervan cruciaal is voor een effectieve samenwerking met patiënten. Een onmisbaar onderdeel van de huisartsgeneeskunde waar we meer aandacht aan moeten besteden, zowel binnen als buiten de spreekkamer.